Cumhuriyet Bayramı’nın anlam ve önemi diye herkes yazıp çizecek zaten, günün anlam ve önemine uygun şiirler okunacak, Mustafa Kemal Atatürk’e övgüler düzülecek, minnet ve şükranlar sunulacak, ve herkes dağıldığında aklında ne kaldı sorusuna şu cevap verilecek, göndere bayrak çekildi, şiir okundu, günün anlam ve önemine binaen, müdür vali, kaymakam falan filan konuşma yaptı. Cem Yılmaz Gösterisi gibi yani öylemi?
1923’ten beri Cumhuriyet Bayramı kutlanıyor bu memlekette, balolar veriyor, şiirler okunuyor. Peki bu halk anlamış mı Cumhuriyetin ne olduğunu?
Bence anlamamış.
Doğru, Cumhuriyet, yönetim şekillerinin en mükemmeli, Büyük armağan, fakat anlamına uygun algılanmışmı?
Hayır
Anlamına uygun kullanılıyormu?
Hayır
“Cumhuriyet, fikri hür, vicdanı hür nesiller ister” diyor Atatürk.
Peki fikri hür ve vicdani hür bir nesil varmı ortada
Bence yok.
Peki, cumhuriyet, halkın kendini doğrudan idare etme yetkisini milletvekilleri aracılığı ile kullanır görüşü doğrumu?
Doğru elbette ama doğru uygulanmıyor
Cumhuriyet rejiminde her vatandaşın seçme ve seçilme hakkı vardır diyor.
Peki seçme ve seçilme hakkı nasıl kullanılır?
Güney Doğu’da ve Doğu’da şeyhler, kanaat önderleri, aşiret reisleri, terör baskısıyla seçme hakkı kullanılıyor. Yani aşiret reisleri karar veriyor oy oraya atılıyor, Terör örgütü baskı uyguluyor oy şuraya veriliyor, demekki seçme hakkı diye bir şey yok, seçilme hakkı ise; şan, şöhret, asalet, aşiret reisliği gibi durumlarla seçilme hakkı olarak karşımıza çıkıyor. Yani herhangi bir vatandaş, aday olmak istese dahi havasını alır. Parti başkanları adayları gösteriyor çünkü.
Peki çobanın oyu ile profosörün oy’u bir mi olacak?
Cumhuriyet rejimine göre evet. Peki akşama kadar evlilik programları izleyip, amca yeğene nasıl aşıldı, bakkalın kızı çaycının oğluna varacakmı türü yayınlar izleyen halkın hür iradesi olabilirmi?
Olamaz elbette, hayatı boyunca bir kitap dahi okumayanların kahvehanelerde her gün devletler kurup yıktığına şahid olursunuz.
Peki nasıl olacak bu iş, tabiki medya organlarıyla, görsel ve yazılı basına baktığınızda durumun vahametinin apaçık ortada durduğunu görürsünüz.
Bir insanın vicdanının hür olması için özgür ortamlarda yetişmesi lazım. Oysa belirli görüş ve grupların kıskacında yetişen, onlardan dolaylı yada direkt yardım alan, burs alan, barınma imkanından yararlanan insanların fikri de vicdanı da, hür olabilirmi?
Bence olamaz.
Herşeye rağmen halk yöneticisini, öyle yada böyle seçerse saygı varmı?
O da yok.
Benim seçtiğimi seçersen, olur, seçmezsen tanımam, kralı gelse tanımam mantığı cumhuriyet kavramını bitiren mantıktır. %10 alanların %50 alanlara söyleyecek lafı varsa, kimse demokrasiden, cumhuriyetten, halk irdesinden, özgür düşünceden bahsedemez. Dolayısıyla Cumhuriyet kuru bir laf olarak ortada kalır. Bir anlam ifade etmez. Her ferdin bir oy hakkı belki de cumhuriyetin en zayıf yanıdır, Seçmek için bilgi lazım, kıyas lazım, kıyas için mantık okumak lazım, felsefe okumak lazım, felsefe okumak için önyargısız ve özgür düşünmek lazım, o haram, bu günah, şu ayıp dersen, elinde bir tek hurafe kalır, masal dinleyip emir er’i olur çıkarsın.
Şöyle bir bakalım ne kaldı elde.
Elimizde kalan şudur:
Cumhuriyetin adı, okunan şiirler, ve okul müdürlerinin konuşmaları, Ve bir de “günün önemine binaen” diye başlayan Vali-kaymakam konuşmaları.
Peh
Be kardeşim bunun neresini kutluyorsunuz Allah aşkına. İnsanlara işi özümsetin, anlatın, hissettirin, bilinçlendirin, halk iradesinin ne anlama geldiğini anlatın, özgür düşünceyi anlatın, Okumakla ezberlemenin farkını anlatın. Yoksa boş işler bu kutlamalar, nafile yani.
Konuşuyoruz ama nece konuşuyoruz,
Zara zori zart zart
Konuşuyoruz bomboş
Ayhan Kılıç
ayhankilic@turkishnews.com
Edmonton/Kanada
Yazıları posta kutunda oku