TİMUR SELÇUK’UN ARDINDAN..
Prof. Tolga Yarman’ın, GalataSaray Liseliler Abiler – Ablalar Yahoo grubuna Timur Selçuk’un anısına gönderdiği bir maildir. Okurken gözlerim doldu. İznini alarak paylaşıyorum.
Tuncay Erciyes
![TİMUR SELÇUK'UN ARDINDAN 1 TİMUR SELÇUK'UN ARDINDAN.. - beyaz guvercin](https://www.turkishnews.com/tr/content/wp-content/uploads/2020/11/beyaz-guvercin.jpg)
**Timurcuğun Ardından…
Yil 2002… Rahmetli Valide’nin son günleri… Ankara’da Kız kardeşim’deyiz… Ağır ceza Hakimligi yapmis, Valide; kalem kırmış… Cumhuriyet”in bir “örnek kadını”, diyebilirim… Anaç, aydın ve inançlı… O sırada beyaz, ince, alttan düğümlü, başörtüsü var başında ve elinde tesbihi… Bana pattadanak şöyle deyiverdi:
– Sen benim âlim oğlumsun, söyle bana, KABİR AZABI var mı?
Hemen çaktım vaziyeti:
– Kızım, dedim (öyle derdim O’na), Cenneti Cehennemi, bizim caminin İmamı Sevgili Musa Hoca’ya sor, ama bana sorduğun sorunun yanıtını hemen verebilirim…
– KABİR AZABI YOK, dedim… Gülecek, gülemiyor. “Sus”, dedi, “günaha giriyorsun”!..
O’nun bu sözüyle sorusunun arkasındaki dürtüyü daha da çok oturttum, yerli yerine… -Kızım, dedim, senin üstünde Yargıtay var, Yargıtay’da, üstüne üstlük, “karar düzeltme mercii” var, TBMM var, Cumhurbaşkanı var… İçin sızlamış elbette, kalem kırarken, ama sen kanun insanısın… Önündeki KİTAP ne diyorsa, onu yapacaksın… Hem sonra madem bana güvendin, sordun sorunu, sana öteki tarafta, “kabir, azap” diye, şu konuşmamızla ilgili, hesap soracak olurlarsa, “ALİM OĞLUMA SORDUM, O BÖYLE” DEDİ, dersin, çıkıverirsin işin içinden :)), dedim…
Çok rahatladı… Sonra fırsat bu fırsat, ya, “SÖZ ÖLÜM GETİRMEZ Kızım”, dedim (öyle derdi aile, böyle zamanlarda), “bana bir diyeceğin var mı?”, dedim…
– SEHİMECİGİM’E SAHİP ÇIK!, dedi…
Sehime Teyze Timurcuğun Anneciği… Annelerimiz’in hepsi çok güzel, ama Şehime Teyze en güzel anneydi, diyebilirim…
Valide’nin vasiyeti, öyle çarpınca yüzüme:
– Kızım dedim, ne demek, sözü bile zait… Şehime Teyze bizim de Annemiz’dir… Tıpkı senin de, Rahmetli Teyzem’in de, Timur’un Annesi olduğunuz gibi...
Valide’nin bana tek vasiyeti buydu:
– Şehimecegim’e sahip çık!..
**
Valide’nin sözlerini Şehime Teyze’ye, Timurcuğa, Eşi Sevgili Handan Selçuk’a aktardığım zaman, hepimizin gözleri buğulandı… Kaçırdık gözlerimizi birbirinden, sarmaştık…
Valide’nin sözleri gerçekte sevgi ve bağlılık yüklüydü… Gözlerimizdeki buğu, o an, sevince bıraktı yerini… Başladık, Ortaköy’de, o zaman revir olan, ortadaki iki katlı binanın önündeki ve hala orada duran Kamelya’nın altında ebeveynlerimizin tadına doyum olmaz söyleşilerinin, dedikodusuna…
Şehime Teyze çok dik bir kadındı, ama besbelli ki acıları vardı…
Munir Nureddin Baba, Okul’a dokuz yıl gelmemişti… Lise 1’deydik… O zaman bir tek, arz-ı endam etti… Timurcum, Babası’na hem hayrandı hem de çok öfkeliydi… Timurcum olmasa, Munir Baba, şimdilerde olduğu kadar çok yaşar mıydı, bilemiyorum…
Bunu, arka planı iyi kavrayamadığımı düşünerek, Timurcuğa söylediğim zaman, çok ferahlardı…
**
Aynı sırada okuduk, on yıl… O sonra Edebiyat’a gitti, ben Fen’e…
Yatakhane’de yataklarımız yan yanaydı… Beş yıl… Sonra, Yukarıki Okul’da o neharî(yatılı olmayan öğrenci) oldu…
Yan yana oturup şiirler yazardık…O’nun dizeleri, sonra bildiğiniz, müzik şaheserlerine dönüştü… Benimkiler denklemlerime…
O benim kardeşlerimin de abisiydi… Bense Selim Selçuğun da abisiydim…
Kardeşlerim O’nun da Kardeşleri’ydi… Kardeşi, benim de kardeşimdi…
Kızları Hazal ve Mercan, Canımız Çocuklarımız, Onlar’i pırıl pırıl yetiştirdi…
Ben Onlar’a ne kadar düşkünsem, Sevgili Timur Ozancığa o kadar düşkündü… Ozan’ın daha 14 yaşındayken, Moskova Gnessin Devlet Konservatuvarı’na gitmesinin önünü, sanat değerlendirmesi itibariyle, O teşvik etmiştir, öylelikle O açmıştır, diyebilirim…
Fakat, o “çocukluk travmalarımız” var ya, onlar İsa’nın gerileceği mevkiiye kadar sırtında sürüklüye sürükleye, taşıdığı çarmıh gibi, yakamızı bırakmıyor…
Timurcuk, hiç kuşkusuz üstün başarılara imza attı… Abide başarılar onlar, bunu idrak etmemiz gerekir.
Az önce Sevgili Hatice Günay’in dikkatimize taşıdığı, OdaTv’nin Timur’un hayat ve başarı öyküsünü özetleyen yazısı, pek çok şeyi anlatmaya yetiyor:
Şu da var ki, çok daha üstün başarılara da imza atabilirdi… Travmatik prangalar olmasaydı, ayacıklarında…
**
Daha evveli gün konuşmuştuk:
– Timurcum, bana iyi olduğunu söyle lütfen, dedim…- Iyiyim şükür, dedi… Şakalaştık her zaman olduğu gibi…
**
Çok erken oldu, Canim Timurcum…
**
Sevgili Handan Selçuk’a, Selim Selçuk’a, Hazalcığa, Mercancığa, Onlar’ın Annecikleri Sevgili Ayşegül’e, Okuldaşlarımız’a, Müzik Dünyamız’a, baş sağlığı ve esenlikler diliyorum…
“Galatasaray’ın bir unutulmazı” daha, hatıralarımızın baş köşesinde yerini alıyor… **Nur içinde yat, Canim Timurcum!..
Tolga